Το «μνημόνιο» συνθλίβει τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Ζοφερό το μέλλον των Σ.Σ.Ε. Ο.Τ.Ο.Ε. – Τραπεζών
Αν τελικά διατηρηθούν οι κλαδικές Σ.Σ.Ε., μεταξύ των οποίων και εκείνη που αφορά τους τραπεζικούς υπαλλήλους, τότε σε ό,τι αφορά τα μισθολογικά ζητήματα, τα οποία αιτείται η ΟΤΟΕ, θα προσδιορισθούν στα πλαίσια που προβλέπονται από τον λεγόμενο «ευρωπαϊκό πληθωρισμό» (περί του οποίου το άρθρο 51, παρ. 1, εδαφ. (α) (β) και παρ. 3 του Ν. 3871/2010).
Η διάρκεια της παραπάνω πολιτικής που λήγει την 31/12/2012, προβλέπει μηδενική αύξηση για το 2010 και το πρώτο εξάμηνο του 2011, ενώ για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα, ήτοι από 01/07/2011 έως 31/12/2012, οι αυξήσεις επί των αποδοχών θα είναι ελαχιστότατες.
Ο προβλεπόμενος όρος της παραγράφου 1 του σχεδίου της ΣΣΕ της ΟΤΟΕ σύμφωνα με τον οποίο, οι αυξήσεις που θα χορηγηθούν με τη νέα ρύθμιση του έτους 2010, δεν θα συμψηφίζονται στις τυχόν υψηλότερες καταβαλλόμενες αποδοχές κ.λ.π., θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι αντίθετος προς το ισχύον δίκαιο, δεδομένου ότι, αφενός με τις ΣΣΕ καθορίζονται μόνο κατώτατα (ελάχιστα) όρια αμοιβών, αφετέρου ο συμψηφισμός των πάσης φύσεως αυξήσεων επί των αποδοχών που δίνονται μέσω της ΣΣΕ ή της ΔΑ είναι δεδομένος αφού λειτουργεί αυτοδικαίως, ως βασική αρχή του συλλογικού δικαίου, εκτός βέβαια αντίθετης συμφωνίας σε ατομικό επίπεδο.
Εύλογο είναι το αίτημα της ΟΤΟΕ (παρ.2 του Σχεδίου της ΣΣΕ), για την διατήρηση σε ισχύ των προηγουμένων όμοιας εκτάσεως και εφαρμογής ΣΣΕ και ΔΑ, προς δε και παντός άλλου ευνοϊκότερου όρου που έχουν θεσπιστεί με διαφόρου επιπέδου κανόνες (Νόμους, έθιμα, κανονισμούς, πράξεις των διοικήσεων κ.λ.π.). Όμως δεν πρέπει να παραβλέπεται η βασική αρχή της «διαδοχής» των ΣΣΕ, βάση της οποίας η νεότερη ΣΣΕ μπορεί να τροποποιεί τους όρους της παλαιότερης τόσο υπέρ όσο και εις βάρος των εργαζομένων. Γεγονός που σημαίνει ότι κατά την «διαδοχή» των ΣΣΕ δεν ισχύει η αρχή της προστασίας ή της εύνοιας περί των μισθωτών αλλά η αρχή της τάξεως.
Κατά συνέπεια η νεότερη ΣΣΕ καταργεί την προηγούμενη του ιδίου είδους και πεδίου ισχύος έστω και αν περιέχει δυσμενέστερες για τους μισθωτούς διατάξεις.
Εάν στα παραπάνω προστεθεί και η προαναφερθείσα επικείμενη μεταβολή στην διαδικασία προσφυγής στην διαιτησία που πιθανολογείται να ενεργοποιείται μόνο αν και εφόσον υπάρχει κοινή συμφωνία των μερών, τότε στην περίπτωση που η εργοδοτική πλευρά αρνείται να προσέλθει στην διαδικασία της διαιτησίας, ή προσέρχεται μεν, αλλά όμως προβάλλει την, για οποιοδήποτε λόγο, άρνηση αυξήσεων των αποδοχών, ή ακόμη και την μείωση αυτών, τότε η συνδικαλιστική οργάνωση, στην προσπάθεια της να διασώσει την ΣΣΕ, μετά την καταγγελία της προηγούμενης ή μετά την λήξη της ορισμένης διάρκειας αυτής και μετά την παρέλευση του χρόνου της «μετενέργειας» των 6 μηνών (άρθρο 9, παρ. 5 του Ν. 1876/90) θα σύρεται εξαναγκαζόμενη να συνάψει και να υπογράψει τη νέα ΣΣΕ, έστω και αν το περιεχόμενο αυτής θα είναι δυσμενές για τους μισθωτούς που εκπροσωπεί.
Συμπερασματικά, η μεταβολή του σημερινού συστήματος διαιτησίας και η αντικατάσταση του, σύμφωνα με τα όσα οραματίζεται με τις νεότερες διατάξεις ο αρμόδιος κυβερνητικός φορέας με την έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων (άρθρο δεύτερο, παραγρ. 9, εδαφ. (α) του Ν. 3845/2010), θα αποτελέσει μεγάλο και ανεπανόρθωτο πλήγμα στις εργασιακές σχέσεις, δημιουργώντας αίσθημα ανασφάλειας δικαίου στους μισθωτούς της χώρας.
Είναι ανάγκη λοιπόν η ΟΤΟΕ να σταθμίσει τον επικείμενο κίνδυνο και να εξαντλήσει την «πίεση» που οφείλει να εξασκήσει προς την Κυβέρνηση και ειδικότερα προς το Υπουργείο Εργασίας, του οποίου Αναπληρωτής Υπουργός είναι τ. συνδικαλιστικό στέλεχος και μάλιστα προβεβλημένο (κ. Κουτρουμάνης).
Τα υπό έκδοση Προεδρικά Διατάγματα δεν είναι δυνατόν να ακυρώσουν το συνδικαλιστικό ρόλο της Ομοσπονδίας εν μέσω κρίσης και ελλοχεύοντος του μέγιστου κινδύνου των επικείμενων τραπεζικών συγχωνεύσεων για τις οποίες επιτέλους το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση.
– Υπονομεύουν ναι ή όχι την απασχόληση στις Τράπεζες;
– Θέτουν σε κίνδυνο τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων;
Τα σωματεία-μέλη της ΟΤΟΕ θα κληθούν να αναλάβουν βαρύτατο «φορτίο» αν και εφόσον επέλθουν τετελεσμένα στα ως άνω σοβαρότατα ζητήματα υπό το βάρος των πρόσφατων αντεργατικών Νόμων της Κυβέρνησης: 3845/2010, 3846/2010, 3863/2010 και 3871/2010 που εκτελούν τις επιταγές του «Μνημονίου» και επιδιώκουν τη σμίκρυνση του λειτουργικού κόστους των επιχειρήσεων, δηλ. του εργατικού κόστους κυρίως, χάριν της υποτιθέμενης «ανταγωνιστικότητας».
Οι εποχές επιτάσσουν ΕΝΟΤΗΤΑ και δραστικό περιορισμό των επιμέρους διαφορών συνδικάτων και παρατάξεων.
Αναγκαία η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ όλων των εργαζομένων γύρω από το Union.
(Οι πιο πάνω επισημάνσεις έγιναν ομόφωνα αποδεκτές από το Δ.Σ. του Σωματείου μας κατά τη συνεδρίαση του στις 07/10/2010).
Για το Δ.Σ. του Σωματείου (Union) Eurobank
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Στάθης Χαρίτος Γιάννης Σιδεράτος
